հայ. մաքուր բառից՝ ուհի ածանցով / ինչպես՝ Սրբուհի, Գեղուհի անունները/. նշանակում է “անաղարտ”, “անբիծ”, “անապական”, “սուրբ”:Համապատասխանում է հուն. Agnessa անվան /ռուս. ԸչվպրրՈ/ :հայերի մեջ իբրև անձնանուն գործածական է հնից:Կրճատ կոչում են Մաքրուն, Մաքո: