հայ. նախշուն բառից, որ նշանակում է “գեղեցիկ նախշերով”, “զարդարուն”: Հայերի մեջ տարածված անձնանուն էր 15-18-րդ դարերում”: Այժմ համեմատաբար քիչ է գործածական. հանդիպում ենք մեծ մասամբ Ղարաբաղում, Զանգեզուրում, Շիրակում: Կան նաև սրա դրափոխված Նշխուն ձևը և Նախշո փաղաքշականը: