հայ. շող/ք/ և կաթել բառերից “շողածին”, “շողքից կաթած” նշանակությամբ: Անցյալ դարում շատ գործածական անուններից էր: Տարածված է նաև Շողո, Շողեր, Շողիկ կրճատ ու փաղաքշական ձևերով, որոնք ինքնուրույն անուններ են: