արաբ. sima բառից, որ նշանակում է “դեմք”, “երես”:Հայերի մեջ գործածական է եղել 15 -րդ դարից.հետագայում հետզհետե մոռացվել է :Այսօր ևս հաճախ ենք հանդիպում Սիմա անունը կրողների, սակայն նոր Սիման ծագում է ռուս. հպՐՈՒՌՎՈ անունից, որմ ստուգաբանվում է իբրև “բոցեղեն”, “այրող” /եբր. saraf /: Սերաֆիմա անունը մեղ մոտ գործածական չէ: