պարսկական անուն է, սակայն չենք հանդիպում ոչ Հյուբշմանի “Arm. Grammatik “ և ոչ էլ Յուստիի “Jranisches Namenbuch” գրքերում: Ձևով նման է պարսկ. Aspram-ին,այսինքն կազմված է պարսկ. Asp “ձի” և rahm “գութ” բառերից: Ուրեմն Ասպրամ նշանակում է “ձիու նկատմամբ գթառատ”, “ձի խնամող”, “ձիասեր” / ինչպես հուն. Filippos “ձիասեր” անունը /: Այս անունը հայերը հնում չեն ունեցել. կարածվել է Մուրացանի “Գևորգ Մարզպետունի” պատմավեպի ազդեցությամբ: Այժմ էլ գործածական անուն է: