եբր. David նունից, որ նշանակում է “գեղեցկատեսիլ” կամ “սիրեցյալ” /ՀԲ/: հայերի մեջ գործածական է անհիշելի ժամանակներից: Բիբլիական այս անունը տարածված է ոչ միայն քրիստոնյա ազգերի մեջ, այլև անցել է արաբներին Davud ձևով: Սրա փաղաքշական ձևերն են ՝ Դավո, Դավթիկ, Տավո: Ունենք Դավթյան, Դավոյան ազգանուններըզ: